จดบันทึกไว้กับความรู้สึกเจ็บปวดจากอดีตที่กลับมาทำร้ายอีกครั้งหนึ่ง

ช่วง 1 เดือนมานี้ไม่รู้เป็นอะไร เราฝันถึงแฟนเก่าบ่อยมาก... มากที่ว่านี่คือประมาณวันเว้นวันหรือถี่กว่านั้น แม้แต่ตอนเผลองีบหลับระหว่างวันก็ยังฝันถึง บางทีก็ได้ยินเสียง ส่งผลให้ตอนตื่นเลยคิดถึงนึกถึงตลอดเวลา เป็นความรู้สึกที่แปลกมาก ทั้งๆที่เวลาผ่านไปเกือบจะหนึ่งปีแล้ว ทั้งๆที่มีคนสำคัญอีกคนมายืนข้างกายแล้ว แต่ทำไมกลับยังไม่ลืมนะ... ทั้งๆที่ตอนนี้ไม่คิดกับเค้ามากกว่าเพื่อนแล้ว แต่ทำไมถึงยังไม่ลืมนะ

ตอนไปอินเดียมีเพื่อนที่อินเดียบอกว่าเค้ามาระบายว่าเค้ากินเหล้าสูบบุหรี่หนักมาก วันละ 30-40 มวนเลย สาเหตุเพราะว่าเค้าโดนแฟนทิ้งเนื่องจากแฟนเค้าบอกว่าเค้ารายได้ไม่ดี ก็คือโดนทิ้งเพราะจนนั่นแหละ เค้าเลยเศร้าเสียใจและหาที่พึ่งให้ลืมเรื่องร้ายๆ

ก็เลยได้แต่บอกว่าทำไมไม่ลองเลิกเหล้าเลิกบุหรี่หละ ทำตัวให้มีค่าเข้าไว้ สักวันนึงก็จะมีคนเข้ามาเอง แล้ววันนั้นคุณจะมีความสุข

แล้วก็บอกกลับมาคำนึงว่า

"ก็เข้าใจ แต่ยังไงก็ลืมไม่ได้หรอก"

ก็อึ้งนิดหน่อยเพราะ... มันก็เป็นความรู้สึกเดียวกับเราแหละ ยังไงก็ลืมไม่ได้หรอก รักแรกยังไงก็ลืมไม่ลง

แต่สุดท้ายหนทางที่ดีที่สุดคือถึงแม้จะลืมกันไม่ได้แต่จากกันแล้วอย่าให้มีอะไรต้องเศร้าเลย

และจากเรื่องนี้ก็ทำให้ได้รู้ว่า... โปรแกรมเมอร์มีปัญหาเดียวกันทั่วโลก!! ToT

ทิ้งท้ายด้วยเพลงนี้ แอบทำเราน้ำตาไหลพรากบนเครื่องบินขากลับจากอินเดีย เนยว่าเค้าแต่งได้สวยมากเลยนะ สวยพอจะทำให้เราเจ็บปวดจากการฟังครั้งแรกได้ คนเขียนเพลงถือว่าเข้าถึงและมีจินตนาการดีเยี่ยมมากๆ ลองฟังกันดูนะ ^_^

"วันที่ฉันกลัว"