เมื่อวานตั้งใจจะทำงานมากมายแต่ปรากฎว่าโชคไม่เข้าข้างอย่างรุนแรง ตอนตื่นมาหันไปพบว่าคอมพ์ Standby ตัวเองไป (ตื่นมาก็เข้าหาคอมพ์เลยนะเมิง)

ตอนแรกนึกว่าตั้งเวลา Standby ไว้เลยบู้ทขึ้นมาอีกรอบ แต่ก็พบว่าแบตหมด!! วินาทีแรกมองรอบตัว "ไฟดับป่าววะ" มองซ้ายยยยย มองขวาาาาาาา มองหน้าาาาา มองหลังงงงง มองพร้อมพร้อมกัน เฮ้ววววว เอิ่ม ยังมองเห็นตัวเองอยู่ ถ้าไฟดับกรูก็มองตัวเองไม่เห็นแล้วดิ!! (ด่าตัวเองเข้าไป)

เอ๊ะๆๆๆ หรือไฟตกวะ ไม่เต็มเฟสไรงี้ เลยเปิดทีวีดู... ปกติดี ~ ~

เริ่มหงุดหงิด มันเป็นไรวะ มันเป็นไรวะ หลังจากขุดคุ้ยไปร่วมสิบนาทีจึงสรุปได้สองสาเหตุคือ

(1) วงจรชาร์จเสีย
(2) Adapter เสีย

อีกอย่างที่ต้องเสียตามมาแน่ๆคือเงิน!! ฮือออออ T_T

สิ่งที่ต้องทำเมื่อวานคือต้องทำให้คอมพ์กลับมาเปิดให้ได้ โดยไปพิสูจน์ว่าอะไรเสียกันแน่ ซึ่งไม่ยากๆ แค่ไปหา Adapter ที่เสียบเครื่องเราได้ แต่... มันยากกว่าที่คิดแฮะ T T จึงเป็นเหตุให้เราเหนื่อยสาดทั้งวัน เริ่มต้นด้วย...

1) ไปออฟฟิศเพื่อนที่อยู่ข้างๆออฟฟิศเรา ปรากฎว่าเค้าไม่มีโน้ตบุ๊ค HP : Mission Failed!

2) เดินไป Emporium ปรากฎว่าเค้ามีโน้ตบุ๊ค แต่เค้าไม่มี Adapter ที่เสียบโน้ตบุ๊คเราได้ : Mission Failed

3) จึงตั้งใจจะเดินทางไปบ้านเพราะจำได้ว่าที่บ้านมี Adapter ที่เสียบเครื่องนี้ได้อยู่อีกอันนึง แต่ระหว่างทางแม่ซึ่งอยู่ Platinum โทรมา เราก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายไปพันธุ์ทิพย์แทนด้วยการลงรถไฟฟ้าราชเทวีและเดินต่อ

4) ถึงพันธุ์ทิพย์ก็เข้าศูนย์ HP ให้เค้าจิ้มให้ ตอนนั้นเองได้รู้ว่า Adapter เสียแน่นอนแล้ว เพราะเสียบอันของร้านแล้วใช้งานได้ ทางร้านถามว่าซื้อใหม่ไปเลยมั้ย 1690 บาท เราหยิ่งตอบไป "ไว้ก่อนละกันครับ"(ด้วยเหตุผลเดิม คิดว่าที่บ้านมี Adapter อีกชุดนึง)

5) เดินไปหาแม่ที่ Platinum ส่งสายตาปิ๊งๆอ้อนวอนให้ขับรถไปส่งที่บ้านหน่อย (ตอนนั้นเหนื่อยระดับซัมหอบแล้ว)

6) ถึงบ้านโซซัดโซเซเข้าห้องโดยมีริชชี่มาพัวพันนัวเนียคลอเคลียและเล้าโลม เอ้ย!! อย่าสุดท้ายไม่ใช่ พอถึงห้องก็คว้า Adapter มาเสียบลงไป... เสียบลงไป... เสียบ... เฮ้ย!! เสียบไม่ลง!! เฮ้ยยยยย เฮ้ยยยยยยย T T ตกลงคือคิดไปเอง ฮืออออ

7) มองไปที่นาฬิกา แม่เจ้า เกือบทุ่มแล้ว!! ตอนแรกว่าจะอาบน้ำก่อนแต่ดูแล้วคงไม่ทัน เลยมุ่งหน้าไปพันธุ์ทิพย์ แต่ระหว่างทางก็เหลือบไปเห็น IT Square เลยจอดลงไป เดินเข้าร้านตัวแทน HP แล้วไปถามราคา "1790 ค่ะ" ด้วยความเหนื่อยล้า(สัดๆ)เลยตัดสินใจซื้อมาในทันที ไม่สนใจแล้วววววว

8) จากนั้นก็เดินทางกลับออฟฟิศอย่างเหนื่อยล้าโซซัดโซเซ เสียเวลาไป 1 วันอย่างไร้ค่า แย่จัง :(

คำถาม แล้วทำไมชื่อ Blog ว่า Shortest Path?

อ๋ออออออ ก็คือถ้าเรารู้ว่า Adapter เสียและไม่คิดไปเองว่า Adapter ที่บ้านใช้แทนกันได้ก็สามารถย่อเหลือข้อเดียวคือ เดินไป Emporium และซื้อ Adapter มา ทั้งหมดน่าจะใช้เวลาไม่ถึง 30 นาที ฮือออออ

รู้สึกเสียแรงเปล่าจริงๆ ไม่เป็นไรๆ โอเค ถือว่าเป็นประสบการณ์!